Koń Aleksandra Macedońskiego

Aleksander III Macedoński to starożytny władca znany z męstwa, waleczności i świetnych taktyk wojennych. Do pomocy miał przy tym dzielnych dowódców swojej wielkiej armii oraz równie legendarnego, jak on sam konia. Konieczne przeczytaj wszystko na temat: Bucefał, koń Aleksandra Macedońskiego. Sprawdź, jakie zwierzęta cenił Aleksander III Macedoński, zwany też Aleksander Wielki.

Koń Aleksandra Macedońskiego był właśnie jego własnością. Kim był Aleksander III Macedoński?

Aleksander III Macedoński zwany też Aleksander Wielki był słynnym, uchodzącym za niezwyciężonego królem Macedonii, pochodzącym z dynastii Arqeadów. Urodził się 19-20 lipca 356 r. p.n.e. w stolicy Macedonii Pellia, a zmarł 10 czerwca 223 r. p.n.e. w Babilonie. Miał wtedy jedynie 32 lata. Jego ojcem był Filip II, który dał podwaliny dla potęgi Macedonii, podporządkowując sobie większość miast-państw greckich. Natomiast matką Aleksandra była Olimpias, córka króla Epiru Neoptolemosa I.

Aleksander III Macedoński został jeszcze słynniejszym królem niż jego ojciec. Zaczynając panowanie w wieku zaledwie 20 lat (rządził przy tym w latach 336-323 p.n.e.). Jego niesamowite podboje i mądra taktycznie rozbudowa państwa sprawiły, że w wieku 25 lat został też dodatkowo faraonem egipskim. Mając 30 lat, ogłosił się w ogóle władcą całego ówcześnie znanego świata. Czyli rejonu ciągnącego się od Persji przez Afganistan, aż do Indii.

Historycy zgodnie uważają Aleksander Wielki był jednym z najwybitniejszych władców oraz strategów i zdobywców w całej historii ludzkości. Kres jego panowania rozdzielają przy tym dwie ważne starożytne epoki – starszy okres klasyczny starożytnej Grecji, trwający od wojen perskich. Do śmierci Aleksandra Wielkiego, oraz młodszą epokę hellenistyczną/aleksandryjską, która trwała później do podbojów rzymskich. Zakończonych zdobyciem przez nich Egiptu Ptolemeuszy.

Aleksander Wielki zasłynął przede wszystkim z tego, że miał ogromne dokonania militarne

Aleksander III Macedoński, jako genialny strateg ujarzmił nieokiełznane dotąd miasta-państwa greckie zwane polis. Swoją niezwyciężoną ekspansję militarno-polityczną i gospodarczą kontynuował. Potem dalej zdobywając i czyniąc sobie poddanymi niezwyciężonych Persów w Azji Mniejszej (zdobył ich w ciągu 10 lat), Traków, Ilirów i innych. Aleksander Wielki próbował też podbić Indie. Pewnie by mu się również udało, gdyby nie grożący bunt w jego armii i związana z tym konieczność powrotu do Macedonii.

W swoim życiu odniósł serię wielkich zwycięstw (bitwy pod Issos i Gaugamela), z których każde słynie do dzisiaj. Niestety Aleksander III Macedoński zmarł jednak młodo w Babilonie, w trakcie przygotowań do kolejnych podbojów. Pozostałe pasje tego młodego słynnego wodza macedońsko-greckiego to m.in. literatura starożytna i nauka oraz ukochany koń Aleksandra Macedońskiego o imieniu Bucefał.

Bucefalos zwany też Bucefał – Koń Aleksandra Macedońskiego

Koń Aleksandra Macedońskiego słynie po dziś dzień równie mocno, jak jego wielki i waleczny Pan. Aleksander Wielki nadał mu imię Bucefał/Bucefalos, co w języku greckim (gr. Βουκέφαλος Bukefalos) oznacza – „byczogłowy” (w języku łacińskim: Bucephalus). Koń Aleksandra Macedońskiego Bucefał był jego ulubionym ogierem tesalskim. Czyli koniem wywodzącym się z krainy/regionu Grecji Tesalii, położonej na południe od Macedonii nad Morzem Egejskim. Jak pisze w swoim starożytnym dziele pt. „Historia Naturalna” historyk i pisarz rzymski Pliniusz Starszy (Gaius Plinius Secundus zwany Starszym Maior). Imię tego sławnego konia pochodziło od znamienia na jego łopatce które miało kształt głowy byka. Prawdopodobnie był to fakt prawdziwy. Ponieważ wersję tą podtrzymał również inny starożytny grecki historyk Kallistenes z Olintu.

koń bucefał

Jak to się stało, że Aleksander III Macedoński stał się właścicielem Bucefała?

Król Filip II, ojciec Aleksandra Wielkiego miał zamiar kupić tego konia, ze względu na jego piękny krok, wygląd i siłę. Miał to być podarek dla syna Aleksandra, który był wtedy jeszcze w zasadzie dzieckiem. Ostatecznie jednak Filip II zrezygnował stwierdziwszy – ogier ten jest nader niebezpieczny i nieujarzmiony. Jak dotąd nikt z podwładnych czy koniuchów nie zdołał tej końskiej bestii ujeździć. Zwierzę zrzucało ze swojego grzbietu wszystkich śmiałków.

Dwunastoletni wówczas lub według innych źródeł dziewięcioletni Aleksander oświadczył jednak buńczucznie, że to właśnie on okiełzna i ujarzmi tego konia. Nikt nie brał tego prawdopodobnie jednak na poważnie. Jego ojciec Filip II obiecał jednak, że jeśli chłopiec zdoła to zrobić, on w nagrodę odda mu tego konia w prezencie. Król Filip postawił jednak pewien dodatkowy warunek – otóż jeśli cała zapowiedziana sztuka się Aleksandrowi nie uda, to będzie musiał wtedy sobie tego dzikiego konia sam kupić za własne pieniądze. Aleksander zauważył jednak sprytnie, że z niewiadomych przyczyn koń ten boi się swojego własnego cienia. Obrócił więc zwierzę głową w stronę słońca, tak by nie dostrzegł żadnego cienia przed sobą i dopiero wtedy go dosiadł do ujeżdżenia.

Oczywiście cała sztuka poskromienia upartego wierzchowca poszła mu wtedy bez problemu i król Filip musiał mu kupić konia i to za bardzo wygórowaną jak na tamte czasy cenę 13 talentów (talent był wtedy największą jednostką miary masy i pieniądza). Aleksander Wielki ujeżdżając tego konia przeszedł do legendy. Dosiadał potem Bucefała we wszystkich swoich kampaniach i wyprawach wojennych.

Koń Aleksandra Macedońskiego stał się też jego najwierniejszym druhem i największym przyjacielem

Aleksander III Macedoński dosiadał ukochanego Bucefała wszędzie, gdzie się wybierał. Źródła starożytne dowodzą, że dotarł na nim aż do Indii, gdzie jednak dzielny koń padł w 326 r. p.n.e., w trakcie bitwy pod Hydaspes (obecnie miejscowość Dźhelam w Pendżabie). Tam też na miejscu koń Aleksandra Macedońskiego Bucefał został z honorami uroczyście pochowany. Na cześć swojego ukochanego konia, jednemu z założonych przez siebie miast Aleksander Wielki nadał nazwę Bukefala. Historycy uważają obecnie, że chodzi w tym względzie prawdopodobnie właśnie o wspomniane istniejące do dzisiaj miasto Dźhelam, położone w północnej części pakistańskiej prowincji Pendżab. Ocalałe źródła pisemne podają, że kiedy koń Aleksandra Macedońskiego padł, król kazał również zbudować pałac, który także nazwał imieniem swojego ukochanego konia. Aleksander wyrzekł wtedy słowa – „Nazwę ten pałac Bukefala, na cześć mojego wiernego konia”. Na koniec warto wspomnieć, że Aleksander III Macedoński przeżył swojego słynnego konia tylko o 3 lata.

Co ciekawe…

Bucefał to również imię innego konia, który należał do rycerza Reynarta de Bois-Fresnesa. W tym wypadku są to jednak postaci fikcyjne, wymyślone, jako jedni z bohaterów polskiego cyklu o Wiedźminie, w którym tytułowym bohaterem jest Geralt z Rivii.

 

autor zdjęcia głównego Carole Raddato