Polskie zwierzęta leśne

Polska jest domem dla rozległych terenów zielonych i jest bogata w regiony leśne, które mogą zapewnić naturalne środowisko dla różnych gatunków zwierząt. Mamy wśród nich liczne gatunki łowne. Niemniej jednak wiele zwierząt jest też zagrożonych wyginięciem. Na szczęście badacze i ekolodzy oraz polskie prawo dba z powodzeniem o ich zachowanie i rozwój. Konieczne przeczytaj wszystko na temat – polskie zwierzęta leśne. Jeszcze dziś sprawdź, jak wyglądają, jak żyją, czy są zagrożone oraz na które polskie zwierzęta leśne można polować.

Polska jest państwem z wieloma naturalnymi lasami, łąkami i bagnami,

które wspierają różnorodne gatunki dzikiej przyrody. Krajobraz naszego kraju obejmuje obecnie 23 parki narodowe i posiada drugą co do wielkości liczbę jezior na świecie. Aż 28% powierzchni Polski stanowią grunty leśne, w których występuje różnorodność naturalnej flory i fauny. Niektóre polskie zwierzęta leśne są unikalne lub rzadko spotykane gdzie indziej i można je znaleźć wyłącznie lub niemal wyłącznie w Polsce. Na naszą dziką przyrodę składa się przy tym w sumie ponad 80 gat. ssaków i 200 gat. ptaków.

Zagrożone gatunki zwierząt w Polsce

są wymienione w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, która zawiera aktualnie kilkaset gatunków od bezkręgowców po kręgowce. Pełna Czerwona lista zwierząt zagrożonych w Polsce ma jednak szerszy zakres i obejmuje w sumie ponad 2500 gat. Zwierzęta klasyfikuje się tu w zależności od stopnia ryzyka – od kategorii LC dla gatunków z grupy najniższego ryzyka, do EX i gatunków wymarłych. Wymarłe gatunki stanowi tarpan (dziki koń eurazjatycki) i tur (duży ssak z rodziny Bovidae). Lista gatunków uratowanych w Polsce przed wyginięciem jest długa.

Oto polskie zwierzęta leśne, wybrane przykłady:

Żubr (Bison bonasus)

– nasze najpopularniejsze polskie zwierzęta leśne. Żubr w związku z II wojną światową znalazł się jednak niemal na wymarciu. Po wojnie cudem go odratowano. To naprawdę wyjątkowe zwierzę, ponieważ niewiele zmieniło się od czasów, gdy wędrowało po Europie obok mamutów czy tygrysów szablozębnych. Niestety dziesiątkowanie populacji potężnego króla lasu ma długą tradycję. Żubr wyginął całkowicie najpierw na Wyspach Brytyjskich, potem w Szwecji, Francji, Włoszech i Hiszpanii i to już w V w. naszej ery. W ciągu następnych stuleci, wraz z kurczącymi się lasami i polowaniami, jego populacja nadal stopniowo się zmniejszała. Popyt na żubry był również spowodowany wiarą w ich magiczne właściwości. W średniowieczu wierzono na przykład, że zatruty płyn spieni się w naczyniu wykonanym z rogu żubra. W XIX w. ostatnie żubry żyły wiec już tylko w Polsce i na Kaukazie.

polskie zwierzęta leśne żubry

Te potężne ssaki kopytne żyją u nas obecnie głównie w dzikiej Puszczy Białowieskiej. Już dawno temu polscy królowie postanowili, że teren ten będzie dla nich ziemią koronną. Przywieziono tu kilkuset osadników i powierzono im opiekę nad żubrami. A kłusownictwo stało się bardzo surowo karane. Na szczęście pod rozbiorami, tradycja ochrony tych zwierząt była kontynuowana. Car Aleksander I wydał dekret o ich ochronie w 1803 r. i zaangażował do tego ekspertów. Powstania i zawieruchy wojenne doprowadziły jednak do stopniowego spadku populacji i w 1915 r. w Puszczy Białowieskiej żyło już tylko 985 żubrów.

Ostatni na świecie wolno żyjący żubr nizinny został zabity 19 kwietnia 1919 r. Na szczęście gatunek przeżył w ogrodach zoologicznych i w 1923 r. powstało Towarzystwo Ochrony Żubra, które opracowało Księgę Rodowodową Żubra (wszystkie osobniki gatunków żyjących na żubrów świecie). Przed wybuchem II wojny światowej w Polsce żyło 37 z wszystkich 115 żubrów europejskich żyjących na całym świecie. Po wojnie odtworzono gatunek. Obecnie w stadach wolno-żyjących jest 1635 szt. i 238 w niewoli.

Konik polski

również sztandarowe polskie zwierzęta leśne. Konik polski to potomek legendarnego tarpana (Equus gmelini), który do końca XVII w. zamieszkiwał lesiste obszary wschodnich Prus, Polski i Litwy. W okolicach dzikiej Puszczy Białowieskiej udało mu się przetrwać aż do 1780 roku. Gdy ostatnie osobniki odłowiono w całości do zwierzyńca hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja na Lubelszczyźnie. Z powodu zaistniałej biedy, ok. 1806 r. rozdano je jednak okolicznym chłopom do pracy. Jako zwykłe konie robocze pociągowe.

polskie zwierzęta leśne konik polskie

Od roku 1923 i 1936 zaczęto powrotem odtwarzać tarpany leśne. Najpierw w stadninie koni w Janowie Podlaskim. A potem na dziko w warunkach rezerwatowych w Puszczy Białowieskiej. W 1949 r. po II wojnie światowej, ocalałe koniki pozbierano i przewieziono do stadniny w Popielnie, gdzie ponownie rozpoczęto ich powtórną hodowlę. Obecnie sporo koników polskich żyje też wsiedlona w stanie dzikim w Puszczy Białowieskiej. Koniki polskie wyróżnia sierść koloru myszatego z czarnym pasem biegnącym na środku pleców wzdłuż grzbietu. Zimą narasta im wyraźnie dłuższa sierść. Ich kopyta są ponadto na tyle twarde, że mogą swobodnie chodzić i biegać nigdy niepodkuwane.

Wilk szary (Canis lupus)

wilk europejski niegdyś bardzo pospolity na terenie Polski. Zwierzęta te nie dostosowują się dobrze do cywilizacji i są zagrożone wyginięciem w Europie. Zróżnicowane liczne kompleksy leśne w Polsce obsługują jednak obecnie ok. 800 wilków, które żerują głównie na dzikich jeleniach i sarnach. W razie czego nie pogardzą też oczywiście padliną. Niestety czasem podchodzą bliżej wsi i osad ludzkich, gdzie próbują polować na zwierzęta hodowlane, w tym szczególnie owce i bydło. Rodzi to sprzeciw lokalnej ludności. Niekiedy w takich sytuacjach niezbędny jest wiec odłów i przesiedlenie lub odstrzał interwencyjny.

polskie zwierzęta leśne wilk szary

Choć jest to gatunek terytorialny, to jednak wilki migrują też czasem i to nawet przez cały nasz kraj. Naukowcy odkryli to, montując na szyjach wybranych osobników obroże z nadajnikami telemetrycznymi. Odnotowano między innymi przypadki migracji pojedynczych lub małych grupek wilków z terenu Niemiec. Które szły lasami wzdłuż polskiego wybrzeża Bałtyku i docierały na końcu na teren Suwalszczyzny i Litwy. Wilki szukają w ten sposób nowych bezpiecznych terenów dla siebie. Zwierzęta te żyją bowiem stadnie w watahach, których terytorium wynosi zwykle ok. 100-300 km².

Inne polskie zwierzęta leśne w obrębie ssaków

jest ich dość sporo, można tu wymienić m.in. niedźwiedzia europejskiego, jenoty, lisy, borsuki, rysie, żbiki, kuny leśne, norki europejskie i amerykańskie, tchórz zwyczajny, sobole, wiewiórki, wydry, bobry, piżmaki. Lisy, borsuki, kuny czy norki, to gatunki u nas łowne. Polskie zwierzęta leśne roślinożerne należą z kolei do takich gatunków, jak sarny, jelenie szlachetne, czy podobne do jeleni daniele oraz wsiedlone niegdyś do naszych lasów jelenie wschodnie sika i muflony. Największym jest łoś, zamieszkujący lasy podmokłe i bagniska leśne. Sarny, jelenie i daniele są gatunkami łownymi w Polsce, podobnie jak wszystkożerny dzik, którego liczebność stale rośnie. Pozyskiwanie zwierząt łownych jest w Polsce jednym z bardzo ważnych elementów prawidłowo prowadzonej gospodarki łowieckiej. Zgodnie z art. 2. Obowiązującego u nas prawa łowieckiego, „zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa”. Na terenie obrzeży leśnych w Polsce spotyka się ponadto zająca szaraka i bielaka oraz dzikie króliki. Co ciekawe, w ostatnich latach na terenie Polski pojawiły się też pewne gatunki dla nas obce, jak np. szop racz, czy szakal złocisty.

Bielik europejskie (Haliaeetus albicilla)

zwany też orzeł bielik lub birkut, to nasz największy ptak drapieżny, gnieżdżący się na dużych drzewach w lasach w pobliżu dużych obszarów wodnych (w okolicach jezior, wzdłuż wybrzeża Bałtyku). Gniazduje również na półkach urwisk skalnych. Jego liczebność zmniejszyła się znacząco do lat 70 XX w., jednak późniejsze intensywne zabiegi ochronne odtworzyły ten gat. na tyle skutecznie, ze znajduje się obecnie jako gatunek najmniejszej troski wedle klasyfikacji IUCN. Ptaki te polują, żywiąc się rybami, innymi ptakami czy ssakami, w tym również padliną. Bielik jest w Polsce gatunkiem szczególnie lubianym za swoja majestatyczność oraz dlatego, że przed wiekami stał się pierwowzorem naszego godła narodowego.

Sokół wędrowny (Falco peregrinus)

drapieżny gatunek ptaka powszechny niegdyś w Europie, w tym również w Polsce. Obecnie jest jednak jednym z najrzadszych gat. w naszym kraju. Jego populacja zaczęła się zmniejszać na początku lat 50 XX w., głównie w wyniku powszechnego stosowania środka ochrony roślin DDT w rolnictwie. Jego tragiczne skutki uboczne obejmowały masowe zanieczyszczenie środowiska. W drugiej połowie XX w. populacja sokoła wędrownego w Polsce była na skraju wymarcia.

polskie zwierzęta leśne sokół wędrowny

Rozpoczęto jednak jego reintrodukcję, opracowując metody intensywnej hodowli tego gat. na naszym terenie. Od 1990 r. reintrodukcję sokoła w stanie na pół dzikim prowadzi w Polsce 6 ośrodków. W ciągu dwóch dekad wypuszczono 345 osobników, w tym 291 z nich na obszary leśne. Po tych intensywnych wysiłkach sokoły wracają do środowiska naturalnego. Jednak co ciekawe, zaczęły się gnieździć chętniej w dużych miastach, niż w lasach i górach, jak wcześniej.

Inne ptaki leśne

należy tu wymienić przede wszystkim dzięcioły, kruki, bociana czarnego, drozda śpiewaka, kwiczoła, dudka, lelka kozodoja, głuszce, cietrzewie, sowy, jastrzębie, kanie czarne, myszołowy, krogulce, orliki oraz całe mnóstwo ptaków wróblowatych z sikorami, jemiołuszkami i przelotnymi gilami na czele.