Rasy kur niosek

Powrót do ekologicznej hodowli drobiu, w szczególności kur, jest nie tylko trendem, ale często wręcz wymogiem. Robią to zarówno małe gospodarstwa rolne, jak i hodowcy indywidualni, którzy hodują kury na swoje potrzeby. W związku z rosnącym zainteresowaniem i wzrostem popularności kur hodowlanych, pragniemy przypomnieć rasy kur niosek hodowane w Polsce. Dowiecie się, jakie wymogi mają poszczególne rasy kur. Piszemy także, która z nich jest najpopularniejsza i jakie warunki trzeba zapewnić kurom by osiągnąć zadowalającą nieśność.

Nie każdy zdaje sobie sprawę z faktu, że to właśnie kury stanowią najpopularniejsze ptactwo na świecie. W samej tylko Europie występuje około 600 ras kur. Historia tych ptaków sięga nawet 1500 lat przed naszą erą, kiedy to kury pojawiły się w Egipcie. W starożytnej Grecji i Rzymie kury znano mniej-więcej 700-600 lat p.n.e. współczesna, masowa produkcja drobiu sprawiła, że tradycyjne, dawniej hodowane rasy kur zastępowane i wypierane zostawały mieszankami ras, w celu zyskania jak najlepszej wydajności.

Rasy krzyżuje i modyfikuje się w dwóch zasadniczych celach:
• dla uzyskania szybkiego przyrostu mięsa,
• dla zwiększenia nieśności.

kury nioski chów klatkowy
chów klatkowy kur niosek

Nieśność i przystosowanie niosek

Biorąc pod uwagę fakt, że tematem niniejszego tekstu są rasy kur niosek, zajmiemy się tym drugim zagadnieniem. Właściciele gospodarstw ekologicznych oraz konsumenci wskazują na fakt, że produkcja jaj i mięsa w ten sposób przynosi znacznie lepsze rezultaty. Oczywiście, pod względem wydajności, gospodarstwa ekologiczne nie są w stanie konkurować z fermami drobiu, jednak jeśli chodzi o smak i jakość mięsa czy jaj, wygrywają tę walkę i to zdecydowanie. Najlepsze efekty tego możemy zobaczyć w sklepach.

Sytuację rynkową doskonale odzwierciedla cena i popyt na jajka z hodowli ekologicznych. Otóż, opakowanie jaj z ekologicznego gospodarstwa, jest często nawet o kilka złotych droższe niż to samo opakowanie jajek fermowych. Mimo wysokich cen, zapotrzebowanie na jajka z ekologicznych hodowli jest coraz większe.

Podobnie w przypadku mięsa kurzego. Badania dowodzą, że mięso kur z wolnego wybiegu jest znacznie smaczniejsze, posiada też bardziej intensywny zapach. Jest też z pewnością duża zdrowsze, z uwagi na brak substancji chemicznych i konserwantów znajdujących się m.in. w paszach.

 

Rasy kur niosek 🙂 

Jakie rasy kur niosek są najpopularniejsze w Polsce? Warto skupić się na tych, które najczęściej hoduje się w naszym kraju.

Najlepsze kury nioski, gwarantujące najlepszą wydajność i najsmaczniejsze jaja, to:

rasy kur niosek kury leghorn brązowe
kury lehgorn brązowe

Leghorn

– rasa pochodzi z Włoch. To zdecydowanie jedna z najpopularniejszych ras kur niosek, jakie spotyka się w polskich i światowych gospodarstwach. Zaliczają się do kur lekkich. Ich zdecydowaną zaletą jest niskie spożycie paszy. W stosunku do innych ras, leghorny spożywają nawet 0 1/5 mniej paszy, charakteryzując się wydajnością na poziomie 230-260 jaj rocznie. Jaja od tych kur posiadają białą skorupę. Kury są dość płochliwe i co ciekawe – nie kwoczą.

rasy kur niosek Rhode Island Red
kura Rhode Island Red

Rhode Island Red

– wywodząca się z USA rasa kur nieśnych. Rasa powstała w XIX wieku i charakteryzuje się czerwono-brązowym upierzeniem, przez co w Polsce kury te nazywa się karmazynami. W naszym kraju kury te pojawiły się w I połowie XX wieku. Sprowadzano je z Wielkiej Brytanii. Ich wydajność nieśna szacowana jest na poziomie 210-230 jaj rocznie. Masa jajka zazwyczaj przekracza 60 g, a jego skorupa jest brązowa. Charakteryzuje je duża odporność na różnego rodzaju choroby.

 

Polbar

– dowód na to, że polskie rasy kur niosek mogą z powodzeniem konkurować w hodowli z rasami sprowadzanymi z zagranicy. Rasa powstała w 1948 roku, na skutek krzyżowania zielononóżek z rasą Plymouth Rock. Kury te dają ok. 180-200 jaj w skali roku, a średnia masa jednego jajka to ok. 55 g. Za twórcę rasy uznaje się prof. Laurę Kaufman.

rasy kur niosek sussex
kury sussex

Sussex

– popularna, ogólnoużytkowa rasa kur, wywodząca się z Wielkiej Brytanii. Jak sama nazwa wskazuje, ojczyzną rasy jest hrabstwo Sussex, a rasa powstała niemal 200 lat temu. W naszym kraju ptactwo to znalazło się dzięki sprowadzeniu go z Danii. Charakteryzuje się prosta i dość zgrabną posturą, ma wyraźnie zaznaczone pióra i daje ok. 200 jaj rocznie. Często rasa ta krzyżowana jest z kogutami innych ras, np. New Hampshire, czy Rhode Island Red. krzyżówki tych ras charakteryzują się lepszą odpornością i zwiększoną nieśnością.

kury zielononóżka kuropatwiana
kury zielononóżka kuropatwiana, autor Steeple Ducks

Zielononóżka kuropatwiana

– nazwana także kurą galicyjską. Rasa wywodzi się z południowo-wschodniej Polski i powstałą ok. 1923 roku. Zielononóżki charakteryzują się lekką budową ciała, posiadają szare upierzenie, przypominając kuropatwy. Zgodnie z nazwą kury te posiadają skoki w kolorze jasnozielonym. Ich średnia waga ok. 20. tygodnia życia wynosi 1,5 kg. Wielką zaleta tych kur, oprócz zdrowych i smacznych jaj, jest ich duża odporność na trudne warunki atmosferyczne oraz niska zachorowalność na choroby zakaźne. Dzięki temu, kury charakteryzują się stosunkowo dużą przeżywalnością. Zielononóżki osiągają wydajność na poziomie 180-190 jaj rocznie. Ich jaja są szczególnie cenione ze względu na bardzo niski poziom cholesterolu. Nioski tej rasy krzyżuje się z kogutami rasy Leghorn czy Rhode Island Red. Wiele kur spotykanych w przydomowych gospodarstwach to właśnie mieszanki tych ras.

 

Ostra selekcja hodowlana, prowadzona w przemysłowej produkcji kur niosek oraz kur mięsnych sprawia, że wiele ras jest marginalizowanych. Odnajdują one swoje zastosowanie w chowie ekologicznym, gdzie znacznie lepiej radzą sobie z naturalnymi zdolnościami, takimi jak poszukiwanie jedzenia. Ekstensywna hodowla oparta o rasy kur niosek wymienione w naszym artykule, to gwarancja smacznych i zdrowych jaj oraz mięsa o znacznie lepszym smaku i zapachu. Poszczególne rasy kur niosek, charakteryzując się różną nieśnością, wymaganiami i zdolnościami do przetrwania. Jednak ich główne cechy, takie jak chociażby przystosowanie do wymagających warunków atmosferycznych i żywieniowych sprawiają, że cieszą się one niesłabnącą popularnością w hodowli ekstensywnej.