Mchy (Bryophyta) to niewielkie rośliny zarodnikowe, które tworzą zielone kobierce w lasach, na skałach, dachach i torfowiskach. Nie mają prawdziwych korzeni ani naczyń przewodzących, a mimo to rosną niemal na całym świecie, od tropików po Antarktydę. Na Ziemi opisano około 12 do 13 tysięcy gatunków mchów, w Polsce około 700. W tym artykule wyjaśniamy, jak są zbudowane, jak się rozmnażają i dlaczego są tak ważne dla przyrody, także dla zwierząt.
Czym są mchy?
Mchy należą do mszaków, czyli najprostszych roślin lądowych. Do mszaków zalicza się też wątrobowce i glewiki, jednak to mchy są najliczniejszą i najlepiej znaną grupą. Ich przodkowie jako jedni z pierwszych wyszli z wody na ląd, dlatego badacze uważają je za klucz do zrozumienia ewolucji roślin.
Większość gatunków ma zaledwie kilka centymetrów wysokości. Rosną zwykle w gęstych darniach lub poduszkach, ponieważ takie skupienie pomaga zatrzymać wodę. Najwyższy krajowy mech, płonnik pospolity, może jednak osiągać kilkadziesiąt centymetrów długości.
Jak zbudowane są mchy?
Ciało mchu tworzy łodyżka z drobnymi listkami. Listki mają zwykle grubość jednej warstwy komórek, więc łatwo chłoną wodę całą powierzchnią. Zamiast korzeni roślina wytwarza chwytniki, czyli cienkie nitki przytwierdzające ją do podłoża. Wodę i sole mineralne mech pobiera przede wszystkim listkami, a nie chwytnikami.
Z kolei brak tkanek przewodzących sprawia, że mchy nie mogą urosnąć wysoko. Dlatego trzymają się ziemi, kory i kamieni, gdzie wilgoć utrzymuje się najdłużej.

Łodyżki mchu pokrywają drobne listki zbudowane z jednej warstwy komórek.
Czym jest zarodnia mchu?
Wiosną i latem nad darnią wyrastają cienkie trzonki zakończone puszkami. To sporofit, czyli pokolenie wytwarzające zarodniki. Puszka, nazywana zarodnią, otwiera się wieczkiem, a jej brzeg często otacza ząbkowany perystom. Ząbki reagują na wilgotność powietrza, dzięki czemu zarodniki wysypują się stopniowo, zwłaszcza przy suchej pogodzie.

Zarodnie na cienkich trzonkach to pokolenie wytwarzające zarodniki.
Jak rozmnażają się mchy?
W cyklu życiowym mchów następują po sobie dwa pokolenia. Zielona roślina, którą widzimy na co dzień, to gametofit. Na jej szczytach powstają plemnie i rodnie. Plemniki muszą dopłynąć do komórki jajowej w kropli wody, na przykład po deszczu lub w porannej rosie. Następnie z zapłodnionej komórki wyrasta sporofit z zarodnią.
Zarodniki roznosi wiatr. Gdy trafią na wilgotne podłoże, kiełkują w zieloną, nitkowatą strukturę zwaną splątkiem. Dopiero z niego wyrastają kolejne łodyżki z listkami. Mchy rozmnażają się również wegetatywnie, na przykład z oderwanych fragmentów łodyżek. W efekcie jedna poducha może w kilka lat zająć duży kamień lub pień.
Jakie są rodzaje mchów?
Botanicy dzielą mchy na kilka klas. Najważniejsze z nich to:
- prątniki (Bryopsida): największa klasa, obejmująca około 95% wszystkich gatunków;
- torfowce (Sphagnopsida): budują torfowiska i magazynują ogromne ilości wody;
- płonniki (Polytrichopsida): duże, sztywne mchy, częste w borach i na wrzosowiskach;
- naleźliny (Andreaeopsida): drobne, ciemne mchy porastające skały, zwłaszcza w górach;
- Takakiopsida: zaledwie dwa rzadkie gatunki z Azji i Ameryki Północnej.
W polskich lasach łatwo spotkać między innymi rokietnika pospolitego, gajnika lśniącego, widłoząba miotlastego oraz płonnika. Natomiast na podmokłych łąkach i bagnach rosną różne gatunki torfowców.

Zielony kobierzec mchów to typowy widok w borach sosnowych.
Gdzie rosną mchy?
Najwięcej gatunków spotkamy w miejscach wilgotnych i cienistych. Mchy porastają dno lasu, pnie i powalone drzewa, skały, mury, dachy i brzegi strumieni. Niektóre znoszą jednak suszę wyjątkowo dobrze. Po wyschnięciu wchodzą w stan spoczynku, a po deszczu w ciągu kilkunastu minut znów zaczynają fotosyntezę.
Mchy są też roślinami pionierskimi. Jako jedne z pierwszych zasiedlają nagie skały i pogorzeliska, a ich szczątki tworzą zaczątek gleby. O tym, jakie miejsce zajmują w budowie lasu, przeczytasz w artykule warstwy lasu: ściółka, runo, podszyt.
Czy mech zawsze rośnie po północnej stronie drzewa?
Nie. To popularny mit. Mchy wybierają stronę wilgotniejszą i bardziej zacienioną, a ta zależy od ukształtowania terenu, sąsiednich drzew i kierunku wiatru. Dlatego mech na pniu nie jest pewnym kompasem.
Dlaczego mchy są ważne dla przyrody?
Mchy działają jak gąbka. Zatrzymują wodę deszczową, a potem powoli ją oddają, dzięki czemu chronią glebę przed wysychaniem i erozją. Torfowce potrafią zmagazynować wodę o masie wielokrotnie większej niż ich sucha masa. Ponadto torfowiska, które budują, przechowują ogromne ilości węgla. Więcej informacji o torfowiskach podaje Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN).
Poduszki mchu to także dom dla zwierząt. Żyją w nich niesporczaki, wrotki, nicienie, roztocza i skoczogonki. Z kolei ptaki, na przykład sikory czy strzyżyki, wyściełają mchem gniazda, a wiewiórki i popielice ocieplają nim kryjówki. Mchy są również cennymi bioindykatorami, bo wiele gatunków źle znosi zanieczyszczenie powietrza. Zobacz też nasz tekst o tym, jak działa ekosystem lasu w Polsce.
Czy mchy są chronione?
Tak, część gatunków w Polsce podlega ochronie gatunkowej. Dotyczy to między innymi torfowców, które figurują również w załączniku dyrektywy siedliskowej Unii Europejskiej. Mchów nie należy więc zbierać w lesie do dekoracji, zwłaszcza w rezerwatach i parkach narodowych. Na torfowiskach rosną też rzadkie rośliny, o których piszemy w artykule rośliny owadożerne.

Martwe drewno porośnięte mchem daje schronienie wielu drobnym zwierzętom.
Najczęściej zadawane pytania
Czy mchy to rośliny?
Tak. Mają chlorofil i prowadzą fotosyntezę, a botanicy zaliczają je do królestwa roślin. Różnią się jednak od roślin naczyniowych brakiem korzeni, kwiatów i nasion.
Ile żyją mchy?
Pojedyncza darń może rosnąć wiele lat, bo dolne części obumierają, a wierzchołki stale przyrastają. Torfowce w ten sposób budują złoża torfu przez tysiące lat.
Jak pozbyć się mchu z trawnika?
Mech w trawniku sygnalizuje zwykle cień, kwaśną i zbitą glebę lub nadmiar wilgoci. Pomaga wertykulacja, wapnowanie i doświetlenie miejsca, a nie samo wygrabianie.


















