Cob irlandzki

Piękny, postawny, średniego wzrostu i wielkiej siły. Taki jest cob irlandzki. Rasa koni, stworzona przez Romów w XIX-wiecznej Anglii do dziś cieszy się wielką popularnością, ze względu na swoje liczne walory estetyczne oraz umiejętności pociągowe. Jak wygląda cob irlandzki? Dlaczego na konia tej rasy mówi się także Gypsy Vanner? Czy cob irlandzki to kuc? Na te i inne pytania odpowiedź znajdziecie w naszym poradniku. Zapraszamy do lektury.

Cob irlandzki – opis

Cob irlandzki zaliczany jest do ras koni ogólnoużytkowych. Druga, obowiązująca nazwa tej rasy, to Tinker. Konie te mylone są często z cobami angielskimi, jedna różni je spokojniejszy temperament i mocniejsza budowa ciała. Cob irlandzki to koń idealny do długich spacerów i przejażdżek, nauki jazdy konnej oraz do ciągnięcia zaprzęgów. Właśnie do tej ostatniej czynności został stworzony.

Historia konia

Historia konia tinker-cob irlandzki nierozerwalnie związana jest z historią narodowości romskiej. Cyganie, przez wieki prowadzący wędrowniczy styl życia, potrzebowali koni silnych, dobrze zbudowanych, charakteryzujących się dobrym zdrowiem. Zadaniem koni było oczywiście ciągnięcie wozów oraz wykonywanie najróżniejszych pracy w obejściu. W kulturze cygańskiej konie od zawsze towarzyszyły człowiekowi. Nic więc dziwnego że Romowie nie tylko pięknie tańczą czy grają na gitarze, ale również znają się na hodowli. Najlepszym tego świadectwem nich będzie fakt, że cob irlandzki do dziś nosi także inną nazwę – Gypsy Vanner.

konie cob irlandzki

W języku angielskim, słowa Gypsy używa się do określenia osoby narodowości Romskiej. Vanner oznacza wóz dostawczy (od słowa van). Gypsy vanner to więc nic innego jak koń, który ciągnie cygański wóz. Romowie przez wiele pokoleń krzyżowali ze sobą konie, a jako bardzo zwarta hermetyczna grupa narodowościowa, pozostawali ze sobą w bliskich stosunkach nie dopuszczając osób z zewnątrz. Ich wędrowny styl życia sprawił, że cob irlandzki zyskiwał popularność w kolejnych rejonach Anglii, a następnie na całym świecie. Koń tinker idealnie wywiązywał się z powierzanych mu zadań.

Pomagały mu w tym takie cechy jak:

• siła fizyczna,
• odporność,
• mocna budowa ciała,
• spokojne usposobienie,
• chęć i gotowość do pracy.

pasący się cob irlandzki

Tinker koń o wspaniałym charakterze

Dziś, coraz rzadziej spotkać można cygańskie wozy, ciągnięte przez tinkery. Nie oznacza to bynajmniej, że rasa ta przestała być wykorzystywana. Coby irlandzkie wykorzystuje się w prywatnych stadninach, gospodarstwach agroturystycznych oraz w hodowlach. Jeśli poszukujecie konia idealnego do nauki jazdy, cob irlandzki będzie doskonałym pomysłem. Romowie, w poszukiwaniu idealnego konia, mieli bowiem na uwadze fakt, że w ich obozach końmi najczęściej zajmowały się dzieci. Nic więc dziwnego, że jednymi z najważniejszych cech, jaką posiada koń cob irlandzki, są spokój i opanowanie. Właśnie z tego względu, rasa ta jest tak chętnie wykorzystywana w turystyce konnej i hipoterapii.

Ciekawostka

Co ciekawe, tinkery są niezwykle żywiołowe i aktywne. Dzięki temu, odnoszą spore sukcesy w skokach przez przeszkody. Charakteryzują się bardzo dobrym chodem, a kiedy trzeba, potrafią być także bardzo szybkie. Nic więc dziwnego, że wiele gospodarstw agroturystycznych proponuje swoim gościom rajdy konne i kilkudniowe wycieczki w siodle. Legendarne zaglądanie przez konia do torby lub ocieranie się o ludzi na pastwisku, stanowi dowód na to, jak blisko związane z ludźmi są tinkery. Konie te uwielbiają bliski kontakt z ludźmi, dlatego w zagrodzie chętnie ocierają się o człowieka, nie wyrządzając żadnej krzywdy.

tinker cob irlandzki

Koń cob irlandzki, za oficjalną rasę uznany został stosunkowo niedawno, bo w latach 90. ubiegłego wieku. Dwoje amerykańskich miłośników koni, zafascynowanych wyglądem coba irlandzkiego, spotkanego w cygańskiej hodowli, postanowiło opisać rasę. Na własną rękę dotarli oni do tych przedstawicieli narodu cygańskiego, którzy zajmowali się hodowlą koni rasy cob irlandzki. W ten sposób stworzony został też jednolity wzorzec rasy. Według niego, cob irlandzki posiada dużą głowę z lekko garbatym nosem, mocną szyję, szerokie łopatki i szeroką, beczkowatą kłodę.

Charakteryzuje go mocny, lekko ścięty i wyraźnie zaznaczony zad. Tinker posiada mocne i silne nogi o dobrym umięśnieniu. Jego kopyta są szeroki i równie mocne jak całe ciało. Tinkery osiągają wysokość w kłębie na poziomie 135-150 cm. Na pytanie, czy cob irlandzki to kuc, najpełniej odpowiemy, mówić: tak, ale nie każdy. Wyróżnia się dwa różne typy cobów irlandzkich: cięższy pociągowy i lżejszy wierzchowy. Tinker jest koniem o wielorakiej maści. Cob irlandzki często posiada umaszczenie srokate, jednak wśród tej rasy spotyka się także umaszczenia: karosrokate Tobiano, kasztanowe, ciemnogniade, ciemnokasztanowe, bułane, myszowate, siwe jabłkowite oraz inne.

rasa koni cob irlandzki

Ile kosztuje cob irlandzki?

Wyjaśnić należy jeszcze jedną kwestię. W niniejszym tekście wielokrotnie przewinęło się określenie „tinker”, używane zamiennie z nazwą rasy cob irlandzki czy Gypsy vanner. Skąd wzięła się ta nazwa? Czy również ma coś wspólnego z narodowością romską? I tak, i nie. Tinker, to nazwa starodawnego, angielskiego zawodu. Mianem tym określano osobę, trudniącą się lutowaniem garnków i naczyń i naprawiającą je za pomocą drutu. Tinker był więc druciarzem – angielskim rzemieślnikiem. Najczęściej biednym, co odróżniało go od cygańskich rodzin. Gdzie w tej historii miejsce na konie? Otóż druciarze również ich używali do przemieszczania się między wioskami. Często ich koniem był właśnie cob irlandzki. Mało tego, zdarzało się, że to sami Cyganie parali się tym rzemiosłem, by utrzymać rodziny. Jak widać, beneficjentami staroangielskiego rzemiosła zostały także konie, zyskując nową nazwę.

Ile trzeba zapłacić za konia takiego jak cob irlandzki? Cena robi wrażenie. W Anglii zdarzało się, że dobry koń miał równowartość domu. Dziś pewnie porównalibyśmy go do luksusowego samochodu, gdyż cena za tinkera może wynosić nawet kilkadziesiąt tysięcy euro. W polskich ogłoszeniach cena za tego konia waha się od 8.000 złotych – do 20.000 złotych. (źródło olx)